…;::’:::;…

Starsza kobieta oświetlona wieczornym światłem latarni, z bukietem kwiatów, które sprzedaje.

Dziecko w autobusie śpiewające wciąż swoją ulubioną piosenkę.

Popołudniowy, letni deszcz na mojej ulicy i skąpana w nim ciepła jezdnia.

Sen podsycający nadzieję.

Szum powracających i oddalających się fal morskich, obmywających drobny piasek.

Delikatnie utkane skrzydła, unoszące korpusy owadów.

Korzenie, pnie i dostojne korony drzew, smagane wiatrem.

Dźwięki, unoszące się gdzieś nade mną, które znam, od kiedy tylko pamiętam.
 
Zapach, który przenosi mnie w przeszłość.

Szyby w pociągach, porysowane ostrym narzędziem, i przechodzące przez nie światło.

Przelotny uśmiech nieznajomej osoby, którą mijam na ulicy.

Nić porozumienia, mimo nieznajomości języków obcych.

Spękane chodniki, mieniące się szeroką paletą barw w zależności od zastanej pogody.

Przejmujące, wyczuwalne napięcie i cisza muzyków przed uwolnieniem pierwszych dźwięków muzyki dawnej.

Dym z palącego się kadzidła, figlarnie zataczający łuki i koła w powietrzu.

Gasnące, zmęczone latarnie na ulicach.
 
Spotkanie przyjaciół, których od dawna się nie widziało.

…

(nie ma znaczenia kolejność w Pięknie)